تاریخچه و جاذبه های گردشگری شهرستان خلیل آباد

شهرستان خلیل آباد در موقعیت جغرافیایی شرق کشور و غرب ناحیه مرکزی استان خراسان قرار گرفته است. از شمال به بخش کوهسرخ شهرستان کاشمر و بخش مرکزی شهرستان بردسکن، از جنوب به بخش بجستان شهرستان گناباد، از شرق به بخش مرکزی شهرستان کاشمر و شهرستان فیض آباد و از غرب به به بخش مرکزی شهرستان بردسکن محدود می شود. دارای دو بخش می باشد.

1- بخش مركزی به مركزیت شهر خلیل آباد كه مشتمل بر دو دهستان ( رستاق به مركزیت روستای ابراهیم آباد و دهستان حومه به مركزیت نصرآباد می باشد.)

2- بخش ششطراز به مركزیت روستای كندر كه مشتمل بر دو دهستان( ششطراز به مركزیت كندر و دهستان كویر به مركزیت روستای سعدالدین می باشد).

شهر خلیل آباد که مرکز شهرستان محسوب میشود در 58 درجه و 17 دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدا و 34 درجه و 15 دقیقه عرض شمالی از خط استوا در ارتفاع 985 متری از سطح در تیپ اقلیم منطقه خلیل آباد از نوع خشک سرد است و زمستان معتدل و تابستان گرم و خشک دارد. حداکثر درجه حرارت 45 درجه و حداقل آن 16- در ایستگاه هواشناسی کاشمر گزارش شده است. این اختلاف درجه 61 درجه ای که در کویر نمک حتی بیش از این نیز می باشد، نشان دهنده طبیعت غالب کویری منطقه خلیل آباد می باشد یا قرار گرفته است.

مساحت شهرستان حدود 1767/5 کیلومتر مربع می باشد( 1/37 درصد مساحت کل استان خراسان رضوی) و جمعیت آن 45803 نفر ثابت و 4300 نفر عشایر در سال 1375 بوده است

سایت تفریحی کاشمر پاتوق

منطقه مسکونی خلیل آباد در قرون و سده های گذشته محدوده کوچکی را به خود اختصاص می داد که در دوران سلطنت شاه عباس صفوی بر اثر زلزله به کلی ویران شد و بعدها (حدود 250 سال قبل) توسط شخصی به نام خلیل خان فرزند جلیل بیک از خاندان عرب میش مست که بر این سرزمین حکومت می کرد قلعه ای بزرگ و زیبا به نام خودش بنا نهاد که بعدها خلیل آباد نام گرفت.

وجود آثار قلعه و آتشکده در کوههای شمال شرقی و قلعه دختر در کوههای شمال غربی که از تمدنی چند هزار ساله حکایت می کنند حاکی از پیشینه و غنای تاریخی این ناحیه و خلیل آباد فعلی است . اما در حقیقت نام این سرزمین ، خارزنج است که در کتب تاریخی و معتبر از آن و بسیار نام برده شده‌است . شهر خارزنج در ناحیه شمالی شهر خلیل آباد فعلی واقع شده بود که در اثر زمین لرزه تخریب و ساکنانش در دشتهای جنوبی پراکنده و اقدام به ساخت آبادی‌های متعدد نمودند ، سرانجام بدلیل وجود ناامنی‌های حاصل از حمله افاغنه و ترکمنها اقدام به ساخت قلعه معروف خلیل آباد نمودند و خلیل آباد مرکزیت یافت و بدین ترتیب مردم با این منطقه انس گرفته و هر روز بر جمعیت آن افزوده که در نهایت در سال 1343 به شهر و با پیگیریهای مردمی و همت مسئولین وقت در سال 1382 به شهرستان ارتقاء یافته‌است.

خلیل آباد دارای دو بخش مرکزی و ششطراز  و 28 روستا می باشد.

ابراهیم آباد ، بزنجرد ، میر آباد ، کلاته شادی ، هفت خانه، حسین آباد ، دهنو ، نصر آباد ، مزده ، سر مزده ، جابوز ، سعد الدین ، ارغا ، مهدی آباد، شوراب ، تکمار ، کاهه و... از روستاهای شهرستان خلیل آباد می باشند.

براساس کتب تاریخی ،پیشینه شهرستان به دوران زرتشت بر می‌گردد ،به طوری که آثار و ابنیه زرتشتیان در اطراف شهرستان به چشم می‌خورد . اما رونق علمی وفرهنگی آن به قرون سوم و چهارم هجری که به نام خارزنج معروف بوده باز می‌گردد .

به‌عنوان نمونه در جلد ششم لغتنامه دهخدا از خارزنج به‌عنوان شهری آباد و خاستگاه اهل علم وادب یاد شده‌است .

از معروف ترین علما و بزرگان خارزنج می‌توان به احمد بن محمد خارزنجی صاحب کتاب ((تکلمه در لغت)) و یوسف بن حسن خارزنجی از فضلای زمان خود اشاره کرد .

از دیگر شخصیتهای تاریخی این شهرستان عمیدالملک کندری وزیر دربار سلجوقیان (طغرل) است که از شخصیتهای مهم و سرنوشت ساز در تاریخ کشورمان به شمار می‌رود.

خلیل آباد از جمله شهرهای سرسبزی می باشد که با توجه به قرار گرفتن در ناحیه نیمه خشک و حاشیه کویر، جذابیت و طراوت خاصی دارد.

از لحاظ اقتصادی شهرستان خلیل آباد بر پایه كشاورزی، دامپروری و صنایع دستی استوار است و سطح زیر كشت باغات انگور، انار و پسته در شهرستان7983 هكتار و سایر محصولات كشاورزی شامل زیره، پنبه، جو، گندم و 000، 4350 هكتار می باشد . انگور خلیل آباد در سطح كشور به لحاظ كیفیت رتبه نخست و از بعد كیمت رتبه دوم را به خود اختصاص داده است . مهمترین معادن شهرستان معدن سنگ آهن، جیوه، مس، كائولن، گچ و آهك می باشد.